Zoet vs. Pikant #2

Monday 01 July | Door:

Priscilla van Wijnigem

Zoet lees je hier. Wil je meer? Ga naar Pikant

ZOET 

''Ik kreun weer en beweeg zo met mijn heupen om hem duidelijk te maken dat ik hem wil. Zijn harde pik. En wel nu. In mij. Diep. Heel diep.'' Deel 2 lees je op DARK.


Routine. Ik heb er een hekel aan. Ik wil avontuur, ik wil gek kunnen doen en niet weten wat mijn volgende stap is óf kan zijn. Maar aan de andere kant houd ik van routine. Want, dat betekent dat ik ook weet wanneer ik hem weer kan zien. Zonder gelijk als een psychopaat of stalker over te komen: ik weet precies welke ochtenden hij in die hippe koffietent staat. Misschien opvallend als zijn collega's erop zouden letten: elke dinsdag en woensdagochtend heb ik ''ineens'' een zwarte koffie nodig terwijl ik naar mijn werk loop. Vanmorgen, een koele dinsdagochtend, is het weer zover: na bijna een week kan ik hem eindelijk weer zien... verdrinken in zijn ogen en proberen zo onopvallend en nonchalant mogelijk een koffie te bestellen. 
Wat ik niet helemaal begrijp is waarom ik niet gewoon een praatje met hem aanknoop. Voor mijn werk kom ik langs klanten van alle soorten en maten - en met iedereen kan ik makkelijk meelullen. Maar hem durf ik niet eens langer dan twee volle seconden aan te kijken of ik voel mijn nek al wegdraaien waarna ik mijn blik los trek. Ook komt er niet veel meer dan: ''Hoi. Een koffie, zwart alstublieft...'' uit mijn mond. Net alsof ik daarna compleet vergeet hoe praten werkt. Ik heb voor mezelf besloten dat ik daar nu verandering in ga brengen. Ik wil meer dan alleen schaapachtig lachen. Hoe weet ik nog niet. Ik zie het wel wanneer ik voor zijn neus sta. Kijken of er dan nog iets zinnigs uit mijn mond komt. 
Mijn trein komt aan op Den Haag Centraal waarna het nog 5 minuten lopen is naar hem toe. Mijn looppas versnelt, het is een beetje omlopen en ik moet wel op tijd op mijn werk zijn. Om mezelf klaar te maken voor mijn eerste echte gesprek met hem zet ik 'beast mode' aan op mijn Spotify. Even lekker mijn bloed laten pompen - en misschien krijg ik direct wel wat natuurlijke blos op mijn wangen... 
Voor ik het weet ben ik er al. Eenmaal binnen sluit ik aan achteraan in de rij. Maar shit, ik zie hem niet direct... Ik scan voorzichtig door het pand. Misschien is hij even iemand helpen. Zou leuk zijn, kan ik gelijk even zijn kontje bewonderen... En zijn lange benen... Ik vraag me af hoe hij eigenlijk heet... Achter mij gaat de deur open en ik hoor het meisje achter de bar roepen: ''Koen, kan je mij even helpen?'' Om te kijken tegen wie zij het heeft draai ik richting de deur, zou het...? Voor ik Koen aankijk hoor ik zijn stem: ''Ja, ik kom er aan!'' Op dat moment kijken we elkaar aan, hij kijkt mij aan met een soort zelfverzekerde verlegenheid en laat mij achter met een glimlach. Hij loopt achter de bar langs en kijkt mij weer even aan voor hij snel zijn schort omdoet en de volgende klant in de rij gaat helpen. Volgens mij loop ik een beetje rood aan want ik krijg het bloedheet en heb zo'n stomme glimlach op mijn gezicht die, denk ik, voorlopig niet zal verdwijnen. Zo leuk om hem weer te zien en wat is hij toch sexy. Hij heeft iets jongs over hem heen terwijl je duidelijk een paar eerste grijze haren ziet rond zijn slapen... Ik bekijk hem stiekem terwijl hij koffie maakt voor de klanten die wachten voor mij. Hij beweegt met een soort ongedwongen soepelheid en zonder moeite schenkt hij prachtige cappuccino's in. Wat is hij toch goed met zijn handen. Heerlijk om hem zo even in alle rust te kunnen bekijken. 
''Zo, wat mag het voor jou zijn vanmorgen? Ik gok een middelgrote zwarte koffie?'' Hij kijkt mij lachend aan pakt in zijn ene hand al een to go beker bestemd voor mijn koffie. ''Ehm, ja graag!'' Ik hoor de woorden uit mijn mond komen en baal direct van mezelf. Waarom kan ik niet iets zinnigs zeggen? Terwijl ik mezelf probeer te overtuigen van het feit dat ik mijn mond moet opentrekken, kijkt hij mij aan. Ik denk dat hij het doorheeft. Ik begin een beetje dom te lachen en hij lacht hardop terug. ''Goed, nu je weet ondertussen dat ik Koen heet, mag ik dan vragen hoe jij heet?'' 
Hij is wel zelfverzekerd zeg. Maar, vraagt hij mij serieus nu mijn naam? Ik voel het bloed naar mijn wangen stijgen en een hitte aanval verspreidt zich over mijn lichaam. Lachend zeg ik: ''June.'' Serieus, is dat het enige wat ik kan zeggen. Maar voor ik boos kan worden op mezelf gaat hij verder. 
''Aangenaam June, ik maak vanochtend een extra lekker bakkie speciaal voor jou.'' 
''Extra lekker nog wel, waar heb ik dat aan te danken?'' Plaag ik hem terug. Eindelijk kan ik weer praten. 
''Nou, je ziet er niet uit alsof je koffie nodig hebt, maar je ziet er wel uit alsof je er naar hunkert.'' 
Als hij nou eens wist dat ik naar hem hunker, zou hij dan nog zo lief lachen of zou er een duistere blik op zijn gezicht verschijnen? Tussen mijn benen wordt het warm. Ik kijk hem recht aan en probeer zo serieus en sexy mogelijk te zeggen: ''Ik hunker wel naar een sterke... kop koffie.'' 
''Oh, oh, oké, ik voel de druk hoor!'' Hij lacht met samengeknepen ogen en toch zie ik een glinstering... ''Nou weetje wat, ik maak hem wat persoonlijker voor je.'' Hij pakt een stift en schrijft iets op de achterkant van mijn to go beker. Vervolgens schenkt hij mijn 'extra lekkere' bakje koffie in en schuift hem mijn richting op. ''Als eigenaar heb ik een groot voordeel: ik mag ook koffie weggeven, deze krijg je van mij.'' En met een knipoog laat hij mijn beker los. 
Geen idee hoe ik op dat moment uit mijn ogen keek, maar ik denk dat het een combinatie was tussen een '16-jarige-verliefde-puber-blik' en iemand die 'stomverbaasd-doch-blij' is. Ik kijk naar het bekertje en zie een nummer staan. Zijn telefoonnummer! Is dit... heb ik nou...? Realiserend dat ik wel moet antwoorden, of in ieder geval iets zinnigs zeggen, krijg ik er net een: ''Oh, ha, dankjewel...'' uit. Hij kijkt mij lachend na terwijl ik wegloop. Ik draai mij bij de deur nog een keer om en beiden lachen we nog een keer naar elkaar. 

Shay, Marleen en Didi zitten al klaar achter hun bureau's wanneer ik binnenkom. Toch nog iets te laat vanwege de rij bij Koen. Maar ik zie dat mijn baas nog niet op zijn plek zit dus, no worries. Ze kijken me alle drie lachend aan omdat ik al vooruit had geappt in onze groepsapp: ''OMG ik heb nieuws ladies!'' 
Ik vertel in geuren en kleuren uitgebreid over mijn ochtend. Over de vijf minuten die mijn dag nu al hebben gemaakt. Dat hij niet alleen de eigenaar blijkt te zijn maar ook nog eens met mij flirt én zijn nummer heeft gegeven... Ik zucht diep en kijk mijn vriendinnen, of nou ja collega's, met een grote glimlach aan. Didi begint te lachen en laat een klein gilletje ontsnappen uit haar keel: ''Zo leuk dit!'' Marleen kijkt mij aan en vraagt wat ik hem ga appen. Ja, shit, daar had ik nog niet eens aan gedacht. Shay lacht en tipt mij dat ik nog even moet wachten met appen. Ze kennen mij namelijk wel langer dan vandaag en ik heb niet echt geduld. 
Gedurende de dag stellen we een appje samen wat ik kan versturen. Volgens de meiden moet ik dat echt pas aan het einde van de dag doen op z'n vroegst. Na veel beraad heb ik mijn appje: 
'Hoi Koen! Bedankt voor je extra lekkere kop koffie van vanochtend. Zo begon mijn dag wel extra lekker! Ik wil je graag bedanken..' Rond een uur of zes stuur ik het zijn kant op. 
Binnen en minuut waren de vinkjes blauw en zag ik hem typen, snel klik ik mijn Whatsapp weg. Mijn hart gaat sneller kloppen. Shit ik wil het niet zien, maar stiekem is het ook het enige wat ik wil zien. Hoe gaat hij reageren?! Voor ik mijn telefoon weg kan leggen hoor ik een piepje. Koen is gretig! Ik open mijn telefoon en lees zijn bericht: 

'June, ik zat al op je appje te wachten. Ik weet wel een manier waarop je mij kan bedanken - dat begint door vrijdagavond a.s. om 18 uur klaar te staan bij September op de Grote Markt.' 

Lustig lezen hoe dit tussen Koen en June afloopt? Ga naar Pikant (deel 2 op Dark). 

Reacties

Reacties (0)