"Wat doe jij tegenwoordig?" #4

Tuesday 19 December | Door:

Natteva

"Hee, ik ken jou!"

Het is dinsdagavond rond een uur of 8 s’avonds. Ik zit met een dekentje op de bank, te genieten van mijn thee en favoriete youtubekanaal. Plots gaat mijn telefoon; het is een berichtje van iemand die ik al een tijd niet gesproken heb. Ik ken hem van vroeger, we zaten namelijk bij elkaar op school. Ik gok dat hij zojuist mijn social media pagina’s gevonden heeft. Waarom ik dit doe weet ik niet, niet iedereen komt zomaar op mijn pagina’s. Noem het angst, of noem het een talent. Toch is er altijd iets in mij dat me gelijk vertelt wat iemand zijn motivatie is om me uit het niets een bericht te sturen. “Hee, Eva!” is het enige dat er staat. PING. Een nieuw bericht. “Hoe gaat het met je?”. “Ja goed, dankje! En met jou?” is mijn reactie. Even blijft het stil. Hij heeft het direct gelezen en ik zie dat hij na een minuut begint te typen. Ik vind het altijd leuk om te zien of iemand heeft nagedacht voor ze mij een bericht gaan sturen wat over, wat ik nog steeds denk, mijn werk gaat. Hij stopt met typen. Net wat ik dacht! Hij heeft dit niet goed voorbereid en bedenkt een tweede vraag. “Ja hier ook goed. Wat doe je tegenwoordig allemaal?” vraagt hij uiteindelijk. Dit bevestigt mijn vermoedens en ik speel hier een beetje op in door hem niet gelijk teveel informatie te geven. “Oh niet veel bijzonders hoor, druk met werk, vrienden en familie haha. En jij dan?” Dit is vaak het moment dat de persoon in kwestie doorgaat over mijn werk en een vraag richting stelt die hier op aansluit. Een vraag als “nog steeds op kantoor?” of “waar werk je nu?” is dan ook te voorspellen. PING. Het is de tweede vraag geworden. Waar ik nu werk. Ik open het berichtje expres nog niet, omdat ik mijn antwoord nog moet aanpassen op deze jongeman. Is dat vreemd? Er is maar één antwoord mogelijk en dat is de waarheid. 

En toch pas ik in iedere situatie automatisch mijn antwoord aan, aan de persoon die de vraag stelt. Mensen die ik van school ken kan ik natuurlijk op een andere manier het verhaal vertellen dan bijvoorbeeld de buurman van mijn ouders. Hier zou ik een stuk discreter mee omgaan. Tegen deze man zou ik bijvoorbeeld vertellen dat ik in de entertainmentindustrie werk. Dat ik blogs schrijf en dat ik met mensen chat. Ik wil het die oude man (80+) niet aandoen om dit hele verhaal te moeten verteren. Ik schaam me er helemaal niet voor, maar de oudere generatie laat ik liever niet onnodig in over dit werk. Daar hebben ze niets aan. Tegen oude schoolgenoten en anderen zou ik gewoon kunnen zeggen dat ik webcamgirl ben en wat hier allemaal bijhoort.

Ik heb besloten wat ik ga zeggen tegen mijn schoolgenootje en ik open zijn bericht. “Ik werk tegenwoordig thuis als webcamgirl” zeg ik zo nonchalant mogelijk. Ik ben benieuwd naar zijn reactie. Onmiddelijk begint hij te typen en hij geeft toe dat hij iets ‘voorbij zag komen’ op het internet. Ik wil het hem niet onnodig lastig maken en ik begin te lachen. “Dat kan, hoe kwam je zo ineens op mijn pagina?” Met de open en relaxte houding die ik aanneem gebeurt het vaak dat de ander zich ook wat opener durft op te stellen naar mij toe en me eerlijk verteld dat hij het wel spannend vindt dat ik dit doe. Dit is nu ook het geval. Hij vertelt me dat hij een vriendin heeft en dat het een leuke relatie is. Het is niets voor hem om te betalen voor een webcamgirl, maar vindt het maar wát opwindend dat hij me al zo lang kent. Ook vertelt hij me dat hij vroeger verliefd op me was, toen we nog op school zaten. Of ik dit moet geloven weet ik niet, want het is nu al zovaak gebeurd dat iemand dit verhaal vertelt. Je zou denken dat ik dat wel door moet hebben gehad toen ik opgroeide en graag wilde dat iemand verliefd op me was. Ik was best onzeker in mijn puberteit, ookal liet ik dat niet merken. Des te meer was ik gefocust op of iemand mij leuk zou vinden. Maar ik speel even mee en ga uit van zijn eerlijkheid. Verbaasd reageer ik erop dat ik dat nooit gemerkt heb en dat het leuk is om hem zo even te spreken. Hij vindt het ook leuk om mij te spreken en wil meer horen over mijn werk als webcamgirl. “Kun je hier nou echt van leven?” “Vind je het leuk om te doen?” “Weet je familie het?”

Vriendenkorting

De vragen bleven komen. Helemaal niet erg. Ik vind het wel leuk als iemand oprecht geinteresseerd is in wat ik doe en hoe dit werkt. Zo kan ik tenminste míjn ervaring delen en dan heb ik het gevoel dat ik de negativiteit omtrent dit werk voor een heel klein beetje heb opgeheven. Want hoe plat de pannenkoek ook is, er zitten altijd twee kanten aan. “Hoe duur is het?” “Vind je het spannend als je weet dat er bekenden meekijken met je shows?” vroeg hij er nog even achteraan. Ik legde hem uit dat het voor mij niet altijd prettig is als ik weet dat er bekenden in mijn chat zitten. In het echte leven heet ik namelijk geen Eva, dus zodra er mensen zijn die mij kennen van vroeger, vinden ze het spannend om mijn eigen naam te gebruiken. Dit vind ik te persoonlijk en niet fijn. Ik ben Eva als je met mij praat via de chat. Ik wil het heel persoonlijk maken en al je fantasieën waarmaken, maar zodra je mijn eigen naam gebruikt knap ik af. Daar voel ik me niet prettig bij. Dit begreep hij gelukkig. “Doe je ook shows voor vrienden, met korting?”. Toen ik vertelde dat ik alleen op websites werk waar iedereen welkom is (mits 18+ uiteraard), viel dat hem toch een beetje tegen. Na nog een aantal maal – telkens net wat charmanter - dezelfde vraag te stellen heb ik hem verteld dat hij eens een kijkje kon nemen op de website waar ik actief ben. Dit wilde hij niet, want zo’n type man is hij niet gaf hij nogmaals aan. “Wanneer ben je altijd online?” vroeg hij als laatst. Ik vertelde hem dat dit verschilt, maar dat ik zo vaak mogelijk online te vinden ben. Hierna wist ik ook niet meer wat ik moest zeggen en heb ik hem een fijne avond gewenst.

Iets zegt me dat er misschien binnenkort een nieuwe klant in mijn chat verschijnt die anoniem geniet van mijn spannende shows, waarna hij plots per ongeluk mijn echte naam laat vallen..

Wil je ook met mij webcammen? --> Natteva 
Twitter: Natteva
Instagram: Natteva_

Reacties

Reacties (0)