‘Sletje Rebecca…' #9

donderdag 15 februari | Door:

Rebecca Robijn

Zonder acht te slaan op wat ik zei, draaide hij zich om en liep een paar stappen bij me vandaan. Mijn ogen volgden hem.

‘Vanaf nu mag je jezelf sletje noemen.’

‘Dat lijkt me wel van toepassing toch, Rebecca?’ ‘Sletje Rebecca… sletje Rebecca… Ja, dat klinkt goed!’ Ik hoorde enig vermaak in zijn stem.

Ik treuzelde even. Een onbekende man die me sletje noemde. De balans verschoof, de verhouding overduidelijk, er was geen weg terug.

‘Ja, Meneer’ zei ik ongemakkelijk maar gehoorzaam.

‘Dus nogmaals de vraag, waarom is sletje hier?’

‘En kijk me aan als je antwoord!’

Ik merkte dat mijn wangen nog roder kleurden en ik begon weer te stamelen.

Met moeite, maar zo trots mogelijk herhaalde ik de zinnen voor hem. En hoopte hem hiermee tevreden te stellen.

‘Goed zo, je leert snel.’ Een subtiele goedkeuring was hoorbaar.

Rick verliet kort de kamer om terug te komen met een emmer vol ijsklontjes. Hij opende de minibar en op de geluiden afgaande, mixte hij een drankje voor zichzelf. IJsblokjes die de bodem van het glas raakten, koolzuur ontsnapte uit een flesje frisdrank, de dop die van een klein likeurflesje werd afgedraaid. En dit allemaal leek zich in slow motion af te spelen. Het idee van tijd vervaagde. Mijn ogen volgden hem terwijl hij naar de grote leren fauteuil liep. Hij ging zitten en zette zijn glas op de tafel naast hem neer. Hij maakte oogcontact met me en keek me streng aan.

‘Zet je glas op de bar en ga precies tussen het bed en het bureau staan, sletje.’

Ik liep naar de bar toe en zette mijn halfvolle glas op het dienblad. Met een paar passen stond ik op de juiste plek. Ik zocht oogcontact en lachte ongemakkelijk naar hem.

‘Sla je ogen neer of doe je ogen dicht, vanaf nu géén oogcontact meer.’

Wil je het vervolg weten? Lees dinsdag verder! 
Deze verhaallijn is onderdeel van het erotische boek 'Grensverleggend'
Auteur: Rebecca Robijn

Reacties

Reacties (0)